Rozkład na czynniki pierwsze: Analiza „Call the Police” LCD Soundsystem

Wprowadzenie: Wezwanie do Buntu w Chaosie Współczesności

„Call the Police” zespołu LCD Soundsystem, wydany w 2017 roku na albumie „American Dream”, to utwór, który z pozoru jest wezwaniem do interwencji organów ścigania, ale w rzeczywistości staje się głęboką refleksją nad kondycją współczesnego społeczeństwa. James Murphy, lider i mózg projektu, w charakterystyczny dla siebie sposób łączy ironię, nostalgię i obserwację otaczającego świata, tworząc utwór pełen sprzeczności i wielowymiarowości. Piosenka ta to nie tylko protest song, ale przede wszystkim diagnoza stanu umysłu generacji, która czuje się zagubiona w gąszczu sprzecznych informacji i upadku dawnych wartości. To utwór, który zachęca do refleksji, ale jednocześnie przestrzega przed prostymi rozwiązaniami i naiwnością.

Powtórzenie i Nihilizm: „We all, we all, we all… this is nothing”

Pierwsze słowa piosenki to powtarzane mantra: „We all, we all, we all, we all know this is nothing”. To nic innego jak manifest nihilistyczny, głoszący poczucie pustki i braku znaczenia. Powtórzenia wzmacniają efekt, wręcz hipnotyzują słuchacza, wciągając go w spiralę bezsensu. „This is nowhere” – te słowa dodatkowo potęgują uczucie alienacji i braku zakorzenienia. Cała zwrotka zdaje się być wyrazem rozczarowania i braku wiary w cokolwiek. To diagnoza współczesnego społeczeństwa, które – bombardowane informacjami i zjawiskami medialnymi – traci kontakt z rzeczywistością i sensem istnienia.

Wirus i Berlin: Metafora Rozprzestrzeniającej się Pustki

„It moves like a virus and enters our skin / The first sign divides us, the second is moving to Berlin”. Metafora wirusa symbolizuje rozprzestrzenianie się negatywnych emocji i postaw w społeczeństwie. Wirus ten, jak wskazuje tekst, dzieli ludzi, a „drugim znakiem” jest „przeprowadzka do Berlina”. Berlin, z historycznym i kulturowym bagażem, może symbolizować tutaj miejsce ucieczki od rzeczywistości, poszukiwania alternatywy dla rutyny i konformizmu. Jednak autor wyraźnie zaznacza, że „to nie jest stan, w którym się znajduje”. Ta linia pokazuje dystans i krytyczne spojrzenie na poszukiwanie prostych rozwiązań, na próbę ucieczki od problemów, zamiast ich zrozumienia i próby rozwiązania.

Starość, Strach i Upadek: Krytyka i Zaniepokojenie

Następna zwrotka uderza w osoby starsze, które „boją się i budzą grozę”. Murphy opisuje ich jako tych, którzy wciąż robią to, co im się mówi, nieważne jak absurdalne czy szkodliwe. Obraz „starych facetów” jest krytyczny, ale też pełen współczucia. Ukazuje ludzi, którzy utknęli w przeszłości, boją się zmian i bronią dawnego porządku. Ostrzega jednocześnie, że obudzony potwór, który może doprowadzić do utraty tego, co cenne – „orioles of gold”. Ta metafora wskazuje na utratę bogactwa, władzy i komfortu, ale też utratę czegoś bardziej subtelnego – niewinności i nadziei. Groźba „zimnego ciała” jest zapowiedzią śmierci, fizycznej i duchowej, będącej efektem życiowych wyborów.

Brak Czasu na Miłość: Eskapizm i Przemoc

Kolejna para wersów: „And we don’t waste time with love / It’s just death from above”, to jeden z najbardziej przejmujących fragmentów piosenki. Deklaracja braku czasu na miłość może być interpretowana jako odrzucenie romantycznych ideałów, które w obecnych czasach wydają się być utopią. Świat, w którym dominują uproszczone wartości, szybkie związki i brak zaangażowania. Słowa te stanowią też zapowiedź śmierci – metaforycznej i dosłownej. Miłość, rozumiana jako głębsze zaangażowanie i troska, zostaje zastąpiona przemocą, która nadchodzi „z góry”, czyli ze struktur władzy, systemu. Obraz ten koresponduje z całą nihilistyczną wymową utworu.

Spalone Mózgi i Ulice: Upadek Moralny i Społeczny

„Your head is on fire, your hands are getting weak / We all, we all get stupid in the heat”. Następna zwrotka ponownie kieruje uwagę na stan umysłu i ciała. “Głowa w ogniu”, czyli emocjonalne wyczerpanie, w połączeniu ze słabymi rękoma sugeruje stan fizycznego i psychicznego wyczerpania. Obraz “stupid w the heat” odnosi się do zbiorowego upadku moralnego i społecznego, gdy ludzie działają bezmyślnie, ulegają emocjom. Ulica staje się areną, na której ludzie „basted their brains with the shatter and defeat”. Ta wizja pogłębia poczucie katastrofy i bezsilności, dając jednocześnie mocny komentarz na temat współczesnych problemów.

Początki i Zrozumienie: Pamięć i Przeszłość

„The early years were boring”. Werset ten uruchamia retrospekcję, która może być odniesieniem do dzieciństwa lub przeszłości. Autor w następnych linijkach odnosi się do swoich rodziców – matki kaleki i ojca alkoholika. Ta wzmianka nadaje tekstowi osobistego wymiaru i dodaje warstwę autentyzmu. Autor zdaje sobie sprawę z wpływu przeszłości na obecną sytuację, ale zamiast wpaść w lament, decyduje się stwierdzić „so we do the best we can”. Jest to akt pogodzenia się z przeszłością i próba znalezienia pozytywnego aspektu.

Plan i Przebranie: Gra z Tożsamością i Płcią

„This is the plan / Wear your makeup like a man”. „Plan” może być odniesieniem do przyjętego systemu wartości, który – w kontekście piosenki – staje się absurdalny i zniekształcony. Kolejny wers: “Wear your makeup like a man” może być interpretowany jako wezwanie do przekraczania społecznych granic. Może również nawiązywać do postrzegania tożsamości w kontekście płci. Noszenie makijażu jak mężczyzna, przekracza konwencje i normy społeczne. Może to być sposób na bunt, na odrzucenie sztywnych podziałów. W warstwie ironii, to tylko kolejna warstwa manipulacji, kolejna fasada.

Bunt, Fakers i Konfuzja: Nowa Prawda i Chaos

„Well, there’s a full-blown rebellion but you’re easy to confuse / By triggered kids and fakers and some questionable views”. Następna zwrotka stawia czoła idei buntu, która, jak zauważa Murphy, jest łatwo wypaczyć i wykorzystać. „Triggered kids” i „fakers” symbolizują współczesne formy sprzeciwu, które często sprowadzają się do powierzchownej ekspresji. W rezultacie, prawdziwy bunt traci na sile. Kwestionowalne poglądy, jakie autor wymienia w tej linii, odnoszą się do różnych perspektyw ideologicznych, od politycznych po społeczne, które często prowadzą do podziałów i konfliktów. To wezwanie do krytycznego myślenia, unikania prostych rozwiązań i powierzchownych ideologii.

Apel do Policji i Bluzy: Utrata Wszystkiego

„Oh, call the cops, call the preachers! / Before they let us and they lose / When oh, we all start arguing the history of the Jews / You got nothing left to lose / Gives me the blues”. Powtórzone wezwanie „call the police” staje się ironicznym i cynicznym refrenem. Apel do organów władzy w celu utrzymania porządku, przy jednoczesnej świadomości ich nieskuteczności. Zwrotka mówi o sytuacji, w której społeczeństwo zaczyna argumentować o historii Żydów – co prowadzi do wojen i upadku moralnego. W ostatnich słowach, wyrażone zostają „the blues” – uczucie smutku, rozczarowania i melancholii. To świadectwo straty.

Refren: Pętla Cynizmu i Brak Nadziei

Refren „And we don’t waste time with love / And we don’t waste time with love / So call the police” powtarza się, zamykając piosenkę w pętli nihilizmu i cynizmu. Jest to świadome odrzucenie idei miłości, zastępując ją poczuciem pustki i wyobcowania. „Call the police” to ostatni akt ironii i bezsilności.

Struktura Muzyczna i Środki Stylistyczne: Budowanie Napięcia

Muzycznie, „Call the Police” charakteryzuje się dynamicznym tempem, ciężkim basem i charakterystycznym brzmieniem LCD Soundsystem. Słowa wypowiadane przez Jamesa Murphy’ego w charakterystycznym stylu, pełne są nagłych zwrotów, ironii i sarkazmu. Powtórzenia, anafora, parafrazy i metafory budują napięcie i wzmacniają wymowę tekstu. Warstwa muzyczna współgra z treścią, budując atmosferę niepokoju i dezorientacji, co idealnie pasuje do pesymistycznego przesłania piosenki.

Kontekst Kulturowy i Odbiór: Echo Współczesnych Lęków

„Call the Police” ukazało się w 2017 roku, w czasie głębokich zmian społecznych i politycznych. Rok ten obfitował w kryzysy, napięcia i polaryzację. Utwór, poruszył więc kwestie dotyczące współczesnej kondycji społeczeństwa i lęków obecnych w czasach mediów społecznościowych, populizmu i wzrastających podziałów. Odbiór piosenki był pozytywny, co świadczy o jej uniwersalności i zdolności do rezonowania z lękami i nadziejami słuchaczy.

Podsumowanie: Obserwacja, Krytyka i Znak Czasu

„Call the Police” to więcej niż tylko piosenka; to inteligentna i wielowarstwowa analiza współczesności. James Murphy, za pomocą sarkazmu i autoironii, bada stany społeczne. To swoisty hymn dla zagubionych i rozczarowanych, tych, którzy czują się zdezorientowani w świecie pełnym sprzeczności. Choć utwór zdaje się być pesymistyczny, to w ostatecznym rozrachunku prowokuje do refleksji nad naszymi wyborami i odpowiedzialnością za otaczający nas świat. To wezwanie do przebudzenia, nawet jeśli jedyną reakcją miałoby być „Call the police”.

Tekst utworu

We all, we all, we all, we all know this is nothing

We all, we all, we all, we all know this is nothing

We all, we all, we all, we all know this is nothing

This is nowhere

We all, we all, we all, we all know this is nowhere

There is no one

Here



It moves like a virus and enters our skin

The first sign divides us, the second is moving to Berlin

But that's not the state I'm in

The air is thin but that's not the state



The old guys are frightened and frightening to behold

Their heads come out fighting and still doing what they're told

But you're waking a monster that will drive you from your orioles of gold

And your body will get cold



And we don't waste time with love

It's just death from above



Your head is on fire, your hands are getting weak

We all, we all get stupid in the heat

You've basted your brains with the shatter and defeat up on the street

And this is nowhere



The early years were boring

The quiet, unhappy punk

See mother was a cripple and my father was a drunk but gentle man

So we do the best we can



This is the plan

Wear your makeup like a man



'Cause we don't waste time with love

Yeah, we don't waste time with love

It's just a push and a shove



Well, there's a full-blown rebellion but you're easy to confuse

By triggered kids and fakers and some questionable views

Oh, call the cops, call the preachers!

Before they let us and they lose



When oh, we all start arguing the history of the Jews

You got nothing left to lose

Gives me the blues



And we don't waste time with love

And we don't waste time with love



So call the police

Yeah, call the police

Yeah, call the police

Yeah, call the police

Yeah, call the police

Yeah, call the police

Just chase the cops

Yeah, call the police

You're crazy, man

Yeah, call 'em up

Just call the police

The first in line

They're gonna eat the rich

Informacje o utworze

Rok wydania: 2017.0

Płyty: call the police / american dream [Single] (2017)